Integratie vraagt om nadenken

Tussen droom...

Onze opdrachtgevers hebben een droom en willen dat wij die uitvoeren. Ze willen erop vertrouwen dat het goed komt, maar aan het eind van de rit krijgen ze niet wat ze verwachten.
Aan wie ligt dat dan? We horen ze zeggen dat dit komt doordat er 'niet wordt nagedacht'.

... en daad

Kennelijk moet er dus worden nagedacht. Maar hoe?
Niet passief, maar actief. Met aanwijsbare, aanspreekbare actoren.
Dus: daar moeten wij over nadenken.
Wij als installatiebedrijven. Als partners in de bouwketen. Als aanbieders, samen met andere aanbieders zoals architecten, aannemers, vloerbedekkers, schilders, inrichters. Wij als gezamenlijke schakels.
Dan zullen we al snel niet de enigen zijn. Want dan gaan onze opdrachtgevers ook nadenken: hebben zij wel scherp genoeg wat ze willen?

Anders vragen stellen

Om zelf anders te kunnen nadenken dan we tot dusver deden, moeten wij op een andere manier vragen wat onze opdrachtgevers precies willen.
Wij moeten ervoor zorgen dat onze opdrachtgevers hun vraag aan ons anders stellen: wij moeten ook hen 'aan het denken zetten'.

Een andere mentaliteit

Dat vraagt van ons een andere instelling, een andere mentaliteit.
We moeten ons niet willen beperken tot uitvoeren. We moeten willen meedenken.
Dat vraagt ook van de opdrachtgevers een andere instelling, een andere mentaliteit.
Ze moeten geen voorgekookte recepten ter uitvoering aan derden opleggen. Ze moeten pottenkijkers willen gebruiken...

Het gaat om andere manieren van samenwerken.
Het gaat om andere manieren van informatie uitwisselen.

Anders nadenken

Welke vragen, en welke manieren om vragen te stellen, zijn voor ons behapbaar?
Hoe kunnen wij zinvol en doelgericht over antwoorden nadenken?
We moeten invalshoeken en rollen op elkaar afstemmen. We moeten een referentiekader bieden, zodat duidelijk is wat de verschillende partijen bedoelen.

Dat gaat niet zonder systeem. Dat moeten we methodisch benaderen.

In Welke Rol?

Wie een huisschilder aan het werk zet, wil er niet naast hoeven staan, met de wijsvinger bij de verfkwast. Strekkende meters maken met de afgesproken RAL-nummers: dat is het parool. Na afloop volgen een korte inspectie en de afrekening.

Maar wie een interieurarchitect inhuurt, verwacht dat die geen kleuren, materialen en stoffen uitkiest zonder eerst stevig te hebben doorgevraagd over levensstijl, woongewoonten, voorkeuren en wat niet al. Dat werkt het beste als je van tevoren niet te veel vastlegt over de uitkomsten. Die zijn dus onzeker. Maar dat is ook uitdagend, spannend en... effectief. Voor wie durft.

De vraag is: welke rol hebben we voor de installatiebranche in gedachten?